Προκλητικό, πνευματώδες, στυλάτο και σαρωτικά ενημερωτικό, το The Corporation εξετάζει τη φύση και τη θεαματική άνοδο του κυρίαρχου θεσμού των ημερών μας, ενός οργανισμού που δημιουργεί μεγάλο πλούτο, αλλά προξενεί ανυπολόγιστο κακό, συχνά εν αγνοία μας… Τόσο ντοκυμαντέρ, όσο και κίνημα, μεταμορφώνει τους θεατές του και καταπλήσσει με τη διορατική και συναρπαστική του ανάλυση. Έχει τιμηθεί με 26 διεθνή βραβεία, τα δέκα Επιλογής του Κοινού, μεταξύ των οποίων και το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Κιν/φου Sundance.
Θεωρώντας δεδομένη την υπόσταση της Εταιρείας ως νομικού «προσώπου», που αντιμετωπίζεται σαν οντότητα, με δικαιώματα και υποχρεώσεις, το ντοκυμαντέρ ξαπλώνει την Εταιρεία στο ντιβάνι του ψυχιάτρου για να ρωτήσει «τι άνθρωπος είναι;». Και δεν αργεί να λάβει την απάντηση: Ψυχοπαθής!
Περιλαμβάνει περισσότερες από 40 συνεντεύξεις με προσωπικότητες, όπως ο Νόαμ Τσόμσκυ, η Ναόμι Κλάιν, ο Μίλτον Φρίντμαν, ο Χάουαρντ Ζιν, η Βαντάνα Σίβα και ο Μάικλ Μούρ, αλλά και με στελέχη επιχειρήσεων, όπως η Pfizer, η Goodyear, και η Royal Dutch Shell, ακτιβιστές και ανθρώπους εκ των έσω, που αποκαλύπτουν...
«...Δεν υπάρχει ούτε μία επιστημονική μελέτη που να έχει δημοσιευτεί τα τελευταία 25 χρόνια, που αντικρούει το εξής σενάριο: Κάθε ζωντανό σύστημα της Γης, βρίσκεται σε παρακμή. Κάθε σύστημα υποστήριξης της ζωής στη Γη, βρίσκεται σε παρακμή. Αυτά τα δύο, συναποτελούν τη βιόσφαιρα, που συντηρεί κάθε μορφή ζωής, κι όχι μόνο τη δική μας, αλλά κι άλλων 30 εκατομμυρίων ειδών, με τα οποία μοιραζόμαστε αυτόν τον πλανήτη.
Η τυπική εταιρεία του 20ου αιώνα: εξορυκτική, σπάταλη, καταχρηστική, γραμμική σ' όλες τις λειτουργίες της, αφαιρεί από τη γη, μεταποιεί, σπαταλά, πετά τα προϊόντα της στη βιόσφαιρα σαν σκουπίδια σε χωματερή... Εντυπωσιάστηκα όταν έμαθα πόσα υλικά πρέπει να εξορύξουμε από τη Γη για να κάνει η εταιρεία μας τζίρο ενός δολαρίου. Όταν το έμαθα, έμεινα σύξυλος.
Κληροδοτούμε ένα δηλητηριασμένο και υποβαθμισμένο περιβάλλον στα τρισέγγονά μας, σε γενιές ακόμα αγέννητες. Κάποιοι το έχουν αποκαλέσει δια-γενεαλογική τυραννία, μια μορφή φορολόγησης χωρίς αντιπροσώπευση, επιβεβλημένη από μας στις επερχόμενες γενιές...»
....