Ντοκυμαντέρ, 1971, του Peter Robinson. Η, για επτά εβδομάδες, περιήγηση του σκηνοθέτη στην κοινότητα Archway Community του Λονδίνου, όπου ο σκωτσέζος ψυχίατρος R. D. Laing και οι τρόφιμοι επιχειρούν, συμβιώνοντας σε ένα αυτοδιαχειριζόμενο κοινόβιο, έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης της «ψυχικής νόσου»...
"To 1971, ο σκηνοθέτης Peter Robinson και το συνεργείο του μπαίνουν σε ένα χώρο χαοτικής τρέλας και θεραπευτικής συμπόνιας που όμοιος του δεν υπήρχε. Η ταινία που δημιουργήθηκε, το "Asylum", καταγράφει την παραμονή των επτά εβδομάδων στην επίμαχη τότε Κοινότητα, στο Archway του Λονδίνου, του Ψυχίατρου Ronald D. Laing - ένα σπίτι "της σειράς" οπου οι ένοικοι κυριολεκτικά διευθύνουν το άσυλο. Η πεποίθηση του Laing ότι οι σχιζοφρενείς μπορούν να θεραπεύσουν τον «κατακερματισμένο» τους εαυτό μόνον όταν είναι ελεύθεροι αλλά και ότι συγχρόνως θεωρούνται υπεύθυνοι για τις πράξεις τους, αποτέλεσε μια σημαντική πρόκληση για τους ασθενείς, τους γιατρούς αλλά και για τον σκηνοθέτη... για μια ζωή ειρηνική και κοινοβιακή."
Γλώσσα: αγγλικά Υπότιτλοι: όχι
_______________
Δυο λόγια για τον R.D.Laing.
Στην δεκαετίες του ΄60 και του ΄70, οι ριζοσπαστικές ιδέες του R.D.Laing και κάποιων άλλων που συνδέθηκαν με το κίνημα της αντιψυχιατρικής, προκάλεσαν το ψυχιατρικό κατεστημένο υποστηρίζοντας ότι η διάγνωση ήταν επιστημονικά χωρίς νόημα, ότι απλά ήταν ένας τρόπος ορισμού της κοινωνικά απαράδεκτης συμπεριφοράς . Ο ίδιος ο Laing, ένας Σκωτζέζος ψυχίατρος, πίστευε πως η γλώσσα της τρέλας μπορούσε να γίνει κατανοητή μόνο αν γινόταν δεκτή σαν μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας. Στη βάση της πεποίθησης του ότι η ψύχωση αποτελεί μια προσπάθεια εξόδου από μια –προηγούμενη-αβίωτη ζωή, οργανώθηκε το Kingsley Hall, μια θεραπευτική κοινότητα στο Λονδίνο. Αυτή ήταν μια προσπάθεια να δημιουργηθούν συνθήκες όπου οι άνθρωποι περνώντας μέσα από την ψύχωση θα την υπερέβαιναν μέσα σε ένα μη ιατρικό περιβάλλον. Θεραπευτές, που δεν πληρώνονταν και θεραπευόμενοι, που δεν έπαιρναν φάρμακα, ζούσαν κάτω από την ίδια στέγη σε πολύ απαιτητικές συνθήκες. Το Kingsley Hall, στη πενταετή ζωή του έγινε εξαιρετικά διάσημο καθώς και το βιβλίο που έγραψε για την εμπειρία της εκεί, μια θεραπευμένη ένοικος, η Mary Barnes “ (Journey through madness”) . Η Philadelphia Association που ίδρυσε ο Laing και οι συνεργάτες του οργάνωσε και άλλες θεραπευτικές κοινότητες , κάποιες από τις οποίες λειτουργούν ακόμη και σήμερα. Ο Laing έγραψε πολλά βιβλία, τα οποία στις δεκαετίες του ΄60 και του ΄70 γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, έχοντας πολλούς αναγνώστες και εκτός των ψυχιατρικών κύκλων, μεταξύ των απλών ανθρώπων. Τα πιο αντιπροσωπευτικά βιβλία του θεωρούνται «Ο διχασμένος εαυτός» και οι «Κόμποι». Κάποιες από τις ιδέες του Laing και της αντιψυχιατρικής κίνησης αποτελούν στην ουσία το υπόβαθρο της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης. Ωστόσο αυτό δεν κατονομάστηκε ρητά ούτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε από το ελληνικό κράτος, αντίθετα η βασική αναφορά υπήρξε η οικονομική πλευρά.. Το γεγονός αυτό στέρησε εξ αρχής την ψυχιατρική μεταρρύθμιση από την έμπνευση και την ορμή που οι ιδέες αυτές θα μπορούσαν να της εμφυσήσουν.
